Pobudka jest modlitewnym wezwaniem rozpoczynającym nabożeństwo Gorzkich Żalów, zachęcającym wiernych do rozważania Męki Pańskiej z uczuciem skruchy i współczucia.
Gorzkie żale, przybywajcie,
Serca nasze przenikajcie,
Serca nasze przenikajcie.
Rozpłyńcie się, me źrenice,
Toczcie smutnych łez krynice.
Słońce, gwiazdy omdlewają,
Żałobą się pokrywają.
Płaczą rzewnie Aniołowie,
A któż żałość ich wypowie?
Opoki się twarde krają,
Z grobów umarli powstają.
Co jest? Pytam, co się dzieje?
Wszystko stworzenie truchleje.
Boleść Męki Chrystusowej
Żal przeplata bez wymowy.
Uderz, Jezu, bez odwłoki
W twarde serc naszych opoki.
Jezu mój! We Krwi Ran Twoich
Obmyj duszę z grzechów moich.
Upał serca mego chłodzę,
Gdy w przepaść Męki Twojej wchodzę.
Pobudka pochodzi z tradycyjnego nabożeństwa Gorzkich Żalów, obecnego w polskiej pobożności od XVIII wieku. Tekst w tej wersji został zaczerpnięty z modlitewnika "Anioł Stróż", w którym zachowano archaiczne cechy językowe. Utwór pełni funkcję otwierającą pierwszą część nabożeństwa i ma charakter medytacyjno-pokutny, przygotowując wiernych do dalszych rozważań Męki Pańskiej.