O Jezu, cichy i pokornego serca, wysłuchaj mnie.
Od pragnienia bycia cenionym, wybaw mnie, Jezu.
Od pragnienia bycia kochanym, wybaw mnie, Jezu.
Od pragnienia bycia wychwalanym, wybaw mnie, Jezu.
Od pragnienia bycia zaszczycanym, wybaw mnie, Jezu.
Od pragnienia bycia chwalonym, wybaw mnie, Jezu.
Od pragnienia bycia przedkładanym nad innych, wybaw mnie, Jezu.
Od pragnienia bycia pytanym o radę, wybaw mnie, Jezu.
Od pragnienia bycia uznawanym, wybaw mnie, Jezu.
Od lęku przed upokorzeniem, wybaw mnie, Jezu.
Od lęku przed pogardą, wybaw mnie, Jezu.
Od lęku przed naganą, wybaw mnie, Jezu.
Od lęku przed oszczerstwem, wybaw mnie, Jezu.
Od lęku przed zapomnieniem, wybaw mnie, Jezu.
Od lęku przed wyśmianiem, wybaw mnie, Jezu.
Od lęku przed krzywdą, wybaw mnie, Jezu.
Od lęku przed podejrzeniami, wybaw mnie, Jezu.
Aby inni byli kochani bardziej niż ja, Jezu, daj mi łaskę pragnąć tego.
Aby inni byli cenieni bardziej niż ja, Jezu, daj mi łaskę pragnąć tego.
Aby w opinii świata inni wzrastali, a ja się umniejszał, Jezu, daj mi łaskę pragnąć tego.
Aby inni byli wybierani, a ja odkładany na bok, Jezu, daj mi łaskę pragnąć tego.
Aby inni byli chwaleni, a ja niezauważany, Jezu, daj mi łaskę pragnąć tego.
Aby inni byli we wszystkim przede mną stawiani, Jezu, daj mi łaskę pragnąć tego.
Aby inni stali się świętsi ode mnie, bylebym ja stał się tak święty, jak powinienem, Jezu, daj mi łaskę pragnąć tego.