Pokorna prośba do wszystkich Świętych Pańskich o ich możne wstawiennictwo, ratunek przed zasadzkami nieprzyjaciela duszy oraz o pomoc w bezpiecznym osiągnięciu wiecznej ojczyzny w niebie.
O błogosławieni Biesiadnicy Stołu Pańskiego, we wszelką najwyższą szczęśliwość obfitujący, raczcie usłyszeć wołanie duszy ubogiej i łaknącej; która jak niegdyś Łazarz, boleścią okryta, ranami swymi obrzydzona, łaski u Was żebrze; rzućcie jej choć najmniej, choć najmniejszy promień z Waszej błogosławionej obfitości na uleczenie, na pokarm i ozdobę.
O Dusze szczęśliwe, Oblubienice Syna Bożego, nie mnie to, nie mnie grzesznikowi (grzesznicy) najniegodniejszemu (najniegodniejszej), w więzach ciała złożonemu (złożonej), wzdychać do przybytku Waszej szczęśliwości: ale Wynagrodzeni Robotnicy Pana, którzyście niegdyś siali ze łzami, co teraz i na wieki zbieracie w radości, okażcie nade mną litość i zmiłowanie, jak dobrzy żniwiarze Poprzednika Dawidowego brali miłosierdzie nad Moabitką Rutą ubogą i proszącą.
Zastępie błogosławiony, od wszystkich niebezpieczeństw naszych wiecznie już uratowany! Mieszkańcy i Dziedzice Ziemi Obiecanej, ześlijcie mi, błagam, modlitwami waszymi moc i wytrwałość przeciw nieprzyjacielowi: by on, co dotychczas walczy na mnie jak olbrzym ustawiczny, uległ przede mną i był pokonany za przyczyną Waszą.
Baranki ulubionej trzody Pańskiej, na wysokościach Syjonu świętego pasący się! Usłyszcie płakanie owieczki nieobronnej, do Gromady Waszej tęskniącej bardzo, a pośród lwów i wilków upadłej. Porwijcież ją modlitwą Waszą od zbójców, zasłońcie ją od zdradników szkodliwych i do owczarni Ojca doprowadźcie, przez łaskę i miłosierdzie i miłość nieprzebraną Pasterza i Pana, Jezusa Chrystusa, z którym królujecie, chwaląc Go i błogosławiąc na wieki.
Amen.