Krótka modlitwa i westchnienia służące uświęceniu czasu oraz przypomnieniu o przemijaniu i ostatecznym spotkaniu z Bogiem.
Niech będzie błogosławiona godzina, której Pan mój Jezus Chrystus dla mnie narodził się i cierpiał.
O Panie Jezu Chrystusie, czasu śmierci mojej przyjmij do siebie ducha mego, teraz w płaczliwym wygnaniu i pielgrzymstwie będącego.
Boże, bądź miłościw mnie grzesznemu.
Albo tak:
Maryjo, Matko miłości,
Matko przedziwnej litości,
Broń nas od czarta srogiego,
Przyjm nas w dzień zejścia naszego.
Bądź chwała Panu naszemu,
Z Dziewicy narodzonemu,
Ojcu, Duchowi Świętemu,
Wiekuistej czci godnemu.
Amen.
Modlitwa z modlitewnika "Ołtarzyk Polski" z 1883 roku o charakterze pokutnym i eschatologicznym, przypominająca o przemijaniu czasu oraz nieuchronności śmierci. Tradycyjnie używana podczas nabożeństw wielkopostnych oraz czuwań przy zmarłych jako wezwanie do duchowej gotowości.