Panie Jezu Chryste, Boże nasz, który się za cały rodzaj ludzki przez miłość najdoskonalszą na mękę i śmierć przeznaczywszy, jednak szczególniejszą miłością ukochałeś wybranych Twoich: i nad śmiercią Łazarza płakałeś, i ukochanemu uczniowi swemu dozwoliłeś głowę swą oprzeć na Boskich piersiach Twoich.
Uchowaj łaskawie w opiece swojej miłościwej, od wszelkich złych przygód i niebezpieczeństw osłaniaj i strzeż sługę Twego (służebnicę Twoją) {wymienić imię}, za którego (za którą) najpokorniejszą modlitwę w miłosierdzie Twoje składam.
Daj nam, Panie, znosić to rozłączenie się doczesne cierpliwie i wiernie; daj nam połączyć się w pomnożonej bojaźni i miłości Twojej i w tak gorliwym przykazań Twoich chowaniu, abyśmy w sobie nawzajem budujący przykład znaleźli, a miłość swoją i całe serce do pełnienia woli Twojej obrócili.
Niech nas Aniołowie Twoi na każdy dzień od wszelkiego grzechu i wszelkiego złego bronią, a do Królestwa Boskiej i nieustającej chwały Twojej doprowadzą na wiekuiste ze świętymi Twymi pojednanie się, przez Pana naszego, najmilszego Syna Twego.
Amen.