Modlitwa przeznaczona do odmówienia w chwili śpiewu lub recytacji "Sanctus", wyrażająca Uwielbienie Boga wraz z całym Niebem.
Wznoszę, ile mogę, serce moje ku Tobie,
natężam wszystkie siły duszy, rozum, Wolę i pamięć, i z radością śpiewam:
Święty, Święty, Święty!
A śpiewam to i powtarzam ze wszystkimi Aniołami, Archaniołami, Cherubinami, Serafinami i wszystkimi duchami niebieskimi:
Święty, Święty, Święty!
Wielbię Cię, kłaniam się i z weselem Serca powtarzam ze wszystkimi Patriarchami i Prorokami, Apostołami, Męczennikami, Wyznawcami i Młodziankami:
Święty, Święty, Święty!
A powtarzam po tysiąc, po milion razy z całym niezliczonym zgromadzeniem Niebios
i z ich Królową, Najświętszą Maryją, całym sercem, Ciałem i duszą wyznając:
Święty, Święty, Święty, Pan Bóg Zastępów,
pełne są Niebiosa i ziemia wielkości Chwały Twojej.
Wychwalam Cię, błogosławię Cię, cześć najgłębszą z radością duszy mojej oddaję Ci,
Boże, Boże Serca mego, Pociecho i Celu mój na wieki,
Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny,
zmiłuj się nade mną i nad całym chrześcijaństwem.