Modlitwa przeznaczona na moment łamania Hostii podczas Mszy świętej, skłaniająca do rozważania śmierci Chrystusa i żalu za grzechy.
O Boże, Stwórco całego świata, Zbawicielu i Odkupicielu mój, na Krzyżu umierający. Ziemia zadrżała, skały się rozpadły, Słońce się zaćmiło widząc konającego Stwórcę Swojego! Tylko serce moje twardsze nad skały, nie może się wzruszyć, niezdolne zapłakać łzami boleści; a czemuż? Bo jest ono napiętnowane przestępstwem, krzyżuje każdego dnia Zbawiciela swego i blizny Jego mnóstwem grzechów odnawia. Dlatego jest oziębłe, nie może wydobyć uczucia miłości i rzewnymi zapłakać łzami nad śmiercią Stwórcy Swojego. O Jezu! Uczyń Miłosierdzie nade mną i otwórz źródło oczom moim, abym opłakał(a) grzechy w życiu moim popełnione.