Psalm (w Wulgacie stanowiący dalszy ciąg Psalmu 9), będący przejmującą skargą na zuchwalstwo bezbożnych, którzy gnębią ubogich, oraz żarliwym wołaniem o Bożą interwencję.
Czemu, o Panie, stoisz zdaleka? czemu w ucisku nie wejrzysz w czas?
Od hardości bezbożnych płoną uciśnieni: wpadają w zamysły, które knują oni.
Bo się przechwala grzesznik z żądz swoich: i łotr szczęśliwym się mieni.
Jątrzy grzesznik Pana, gdy mówi: Według srogości gniewu swego nie karze on!
Niemasz Boga przed oczyma jego: drogi jego są sprośne na zawsze.
Dalekie są od niego sądy twe: gniecie on wszystkich nieprzyjaciół swoich. Bo mówi sam w sobie: Nie zachwieję się ja z pokolenia do pokolenia - a nie zaznam złego.
Usta jego pełne przekleństwa, goryczy i zdrady: pod językiem jego trud i boleść.
Siada z bogaczami na zdradzie, by w skrytości mordował niewinnych.
Oczy jego wypatrują nieszczęsnego: czyha nań w ukryciu, jako lew w swej jamie czyha, by rozszarpał biednego, aby pojmał nieszczęsnego, przyciągając go.
Sidłem swem obala go: nachyla się i wpada, gdy nieszczęsnych w moc swą weźmie.
Mówi on sobie: Zapomniał Bóg: odwrócił twarz swą, by nie widział nic!
Powstań, Panie i Boże, niech się podniesie ręka twa: nie zapominaj biednych.
Czem bezbożny jątrzy Boga? Tem, że mówi sobie: Nie karze on!
O! ty widzisz: bo na boleść i smutek patrzysz ty, abyś je składał w rękach swych: na ciebie zdał się nieszczęśliwy: tyś jest pomocnikiem sierocie.
Skrusz ramię grzesznika i zdziercy: będą szukać złych spraw jego, a nie znajdą.
Pan króluje na zawsze i na wieki: wyginiecie poganie z ziemi jego.
Życzenia biednych wysłuchuje Pan: ku prośbom serca ich nachylasz ucho twe.
Abyś uczynił sąd sierocie i uciśnionemu: by się pysznić przestał - człowiek z gliny.
7) Ps. 13, 3. Rzym. 3, 14. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.