Psalm wyrażający niezachwianą ufność w Bogu w obliczu zagrożenia. Psalmista odrzuca rady ucieczki, wierząc, że Pan przebywa w swojej świątyni i sprawiedliwie sądzi ziemię.
Na koniec. Psalm Dawidowy.
W Panu ja ufam: czemuż mówicie mi: Umykaj na górę jak ptaszyna:
bo oto grzesznicy naciągnęli łuk: w sajdaku przygotowali strzały swe, aby w ciemności postrzelali ludzi prawego serca:
bo czegoś dokonał, zniszczyli oni: i cóż pocznie sprawiedliwy?
- Jest Pan w świątyni swojej: jest stolica Pańska w niebie! Oczy jego patrzą na biednego: powieki jego badają synów ludzkich.
Bada Pan sprawiedliwego i grzesznika: a kto miłuje nieprawość, nienawidzi siebie.
Dżdży Pan sidła na grzeszników: ogień, siarka i wiatr żrący działem są kielicha ich.
Bo sprawiedliwy jest Pan, i miłuje prawość: na ludzi sprawiedliwych patrzą oczy jego.
7) Ps. 13, 3. Rzym. 3, 14. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.