Mądrościowy psalm opisujący błogosławieństwo człowieka sprawiedliwego. Autor ukazuje, że bojaźń Boża prowadzi do prawdziwego szczęścia, trwałości rodu i chwały, która nie przemija.
Alleluja. Przy powrocie Aggeusza i Zacharyasza.
Błogosławiony mąż bojący się Pana: rozmiłowany bardzo w przykazaniach jego.
Wzmoże się na ziemi potomstwo jego: ród prawych błogosławion będzie.
Sława i bogactwo w domu jego: a sprawiedliwość jego trwa na wieki.
Sprawiedliwym wschodzi światło w ciemności: litościwy, miłosierny, i sprawiedliwy Pan.
Szczęśliwy człowiek, który lituje się i pożycza, sprawy swoje opiera na sprawiedliwości:
nie zachwieje się on na wieki.
W pamięci wiecznej będzie sprawiedliwy: nie lęka się pogłosek złośliwych. Serce jego ufa mocno w Panu.
Umocnione jest serce jego: nie zachwieje się, aż spojrzy z góry na nieprzyjaciół swoich.
Szczodrze rozdaje biednym: sprawiedliwość jego trwa na wieki, podnosi się w chwale róg jego.
Bezbożny to widzi, i zżyma się, zgrzyta zębami swymi, i usycha: żądza grzeszników zaginie.
10) Przyp. 1, 7; 9, 10. Ekkli. 1, 16. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.