Uroczysty hymn paschalny wspominający wyjście z Egiptu oraz polemika z bałwochwalstwem. Psalmista kontrastuje moc żywego Boga, który panuje nad naturą, z bezsilnością pogańskich bożków.
Alleluja.
Gdy Izrael wychodził z Egiptu, dom Jakóbów od narodu obcego,
Stał się Juda świątynią jego: Izrael władaniem jego.
Morze ujrzało to, i uciekło: Jordan zawrócił się wstecz.
Góry skakały jak barany: a pagórki jak jagnięta.
Cóż ci się stało, morze, żeś uciekło? i tobie, Jordanie, żeś się zawrócił wstecz?
Góry, czemuż skaczecie jak barany, a wy pagórki jak jagnięta?
Od oblicza Pańskiego zadrżała ziemia, od oblicza Boga Jakóbowego.
Obraca on skały w jeziora wód: i opoki w źródła wody.
Nie nam, o Panie, nie nam: ale imieniowi twemu daj chwałę.
Dla miłosierdzia twego, i dla wierności twej: aby snadź nie rzekły narody: Gdzież Bóg ich?
Nasz Bóg jest na niebie: czyni wszystko, co chce.
A bogi pogańskie są srebro i złoto: robota rąk ludzkich.
Mają usta, a nie mówią: mają oczy, a nie widzą.
Mają uszy, a nie słyszą: mają nos a bez powonienia.
Mają ręce, a nie dotykają: mają nogi, a nie chodzą: nie wydają głosu gardłem swem.
Niechże się staną podobnymi do nich, którzy urabiają je: i wszyscy, którzy mają ufność w nich.
Dom Izraelów ufa w Panu: on im pomocnik, i obrońca ich.
Dom Aaronów ma nadzieję w Panu: on im pomocnik, i obrońca ich.
Wszyscy bojący się Pana mają nadzieję w Panu: on im pomocnik, i obrońca ich.
Pamięta o nas Pan, i błogosławi nam: błogosławi domowi Izraela, błogosławi domowi Aarona.
Błogosławi wszystkim bojącym się Pana: maluczkim i wielkim.
Niech przyda wam Pan: wam, i dzieciom waszym.
Bądźcie błogosławieni od Pana, stwórcy nieba i ziemi.
Niebiosa niebios są dla Pana: a ziemię oddał synom ludzkim.
Nie umarli chwalą cię, Panie: ani też żaden z tych, co zstępują do piekła:
Ale my, którzy żyjemy, wysławiamy Pana, odtąd i na wieki.
1) Ex. 13, 3. 1) W bibliach hebr. psalm nowy 115-ty. 4) Ps. 134, 15. 5) Mądr. 15, 15. 17) Bar. 2; 17. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.