Krótka modlitwa zbiorowa pełna pokory i ufności. Lud Boży, znoszący pogardę i lekceważenie ze strony pysznych, wznosi oczy ku niebu, oczekując zmiłowania Pana.
Pieśń stopni.
Podnoszę oczy moje ku tobie, który mieszkasz w niebie.
Oto jako oczy sług patrzą na ręce panów swoich: a oczy służebnicy na ręce swej pani: tak oczy nasze patrzą na Pana, Boga naszego, aż się zmiłuje.
Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami: bo doznajemy wzgardy do przesytu.
Bo nad miarę syta jest dusza nasza urągania bogaczów i pogardy pysznych.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.