Jeden z siedmiu psalmów pokutnych (De profundis). Głębokie wołanie duszy z otchłani grzechu, wyrażające niezachwianą nadzieję na Boże miłosierdzie i odkupienie.
Pieśń stopni.
Z głębokości wołam ku tobie, Panie:
Panie, wysłuchaj głosu mego: niech się nachylą uszy twe na głos błagania mego.
Jeśli zważać będziesz na nieprawości, o Panie: Panie, któż się ostoi?
Ale u ciebie jest zmiłowanie: przetoż ufny w słowa zakonu twego, ja czekam na cię, o Panie. Czeka dusza moja na słowo jego:
Dusza moja oczekuje na Pana.
Od straży porannej aż do nocy niechaj nadzieję ma Izrael w Panu.
Bo u Pana jest miłosierdzie: i obfite u niego odkupienie.
A on odkupi Izraela ze wszystkich nieprawości jego.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.