Liturgiczny hymn wspominający przeniesienie Arki Przymierza na Syjon przez Dawida. Przypomina Bożą przysięgę daną królowi o wiecznym trwaniu jego dynastii i wyborze Jerozolimy na mieszkanie Pana.
Pieśń stopni.
Pomnij, Panie, na Dawida, i na wszystką cierpliwość jego:
Jako przysiągł był Panu, ślubował Bogu Jakóbowemu:
- Nie wnijdę do przybytku domu mego, nie wstąpię na pościel łoża mego:
Nie użyczę snu oczom moim: ani drzymania powiekom moim:
i odpoczynku skroniom moim: dopóki nie znajdę miejsca dla Pana, mieszkania dla Boga Jakóbowego, dla świętej arki jego. -
Otóż słyszeliśmy o niej, że była w Efrata: znaleźliśmy ją na równinie leśnej.
Wnijdźmyż więc do namiotu jego: padnijmy na twarz, kędy stoją nogi jego.
Powstań, o Panie, ku miejscu odpocznienia twego, ty, i arka świętości twojej!
Kapłani twoi niech się obloką w sprawiedliwość: a święci twoi niechaj się weselą.
Dla Dawida, sługi twego, nie odpychaj prośby Pomazańca twego.
Poprzysiągł Pan Dawidowi obietnicę wierną, i nie naruszy jej: - Z synów twoich posadzę na stolicy twojej.
Jeśli synowie twoi strzedz będą przymierza mego, i praw moich, których ja nauczę ich: to i synowie ich aż na wieki będą siedzieć na stolicy twojej -
I Syon też obrał Pan: i obrał go na mieszkanie sobie.
- Tu odpocznienie moje na wieki: tu mieszkać będę, bom je wybrał sobie.
Szczodrze błogosławić będę wdowom jego: ubogich jego nasycę chlebem.
Kapłanów jego przyoblekę w zbawienie: a święci jego bez końca radować się będą.
Tam wywiodę wysoko róg Dawidowy, zgotuję pochodnię Pomazańcowi memu.
Nieprzyjaciół jego okryję wstydem: a nad nim rozkwitnie poświęcenie moje. -
3) 2 Król. 7, 2. 8) 2 Par. 6, 41. 11) 2 Król. 7, 12. Łuk. 1, 55. Dz. 2, 30. 17) Łuk. 1, 69. Mal. 3, 1. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.