Hymn pochwalny sławiący Boga za odbudowę Jerozolimy i zgromadzenie wygnańców. Psalm ukazuje moc Boga w naturze, który liczy gwiazdy, daje pokarm zwierzętom, a jednocześnie lituje się nad pokornymi.
Alleluja.
Chwalcie Pana, bo dobra jest pieśń: wdzięczna i miła ma być chwała Bogu naszemu.
Pan buduje Jeruzalem: zgromadza rozproszonych synów Izraela.
On uzdrawia skruszonych na sercu: i obwiązuje rany ich.
On liczy zastępy gwiazd: i je wszystkie woła po imieniu.
Pan nasz wielki, wielka też moc jego: i mądrości jego niemasz miary.
Pan podnosi uciśnionych: a grzeszników zniża aż do ziemi.
Śpiewajcie Panu z radością: grajcie Bogu naszemu na cytrze.
On okrywa niebo chmurami: i gotuje deszcz dla ziemi. On czyni, że po górach rośnie trawa: i zioła dla użytku ludzi.
On daje bydłu pokarm jego: i kurczętom, gdy doń krzyczą.
Nie kocha się w sile rumaka: ani podoba sobie w goleniach męża:
Kocha się Pan w tych, którzy się go boją: i w tych, którzy ufają w miłosierdzie jego.
6) Dz. 14, 14. Obj. 14, 7. (Przypis ten w źródle jest przy poprzednim psalmie, tu brak przypisów). Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.