Liturgia wejścia opisująca warunki moralne, jakie musi spełniać człowiek, aby móc przebywać w obecności Boga. Podkreśla znaczenie sprawiedliwości, prawdomówności i miłości bliźniego.
Psalm Dawidowy.
Panie, kto będzie gościł w przybytku twoim? i kto zamieszka na górze twej świętej?
Ten, kto żyje bez skazy, i czyni sprawiedliwość.
Kto mówi prawdę z serca swego, kto nie knuje zdrady językiem swym: nie wyrządza złego bratu swemu, i nie znosi potwarzy na bliźnich swych.
Dla kogo lichym jest każdy przewrotny: ale ma we czci bojących się Boga. Kto przysięga bliźniemu swemu, a nie zawodzi.
Kto pieniędzy swych nie daje na lichwę: i nie bierze darów, by szkodził niewinnym. Kto czyni to, nie zachwieje się na wieki.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.