Królewski psalm dziękczynny, w którym naród i władca wyrażają wdzięczność Bogu za opiekę, zwycięstwo nad wrogami i dar długiego życia.
Na koniec. Psalm Dawidowy.
Panie z mocy twojej weseli się król: i ze zwycięstwa, któreś mu dał, raduje się wielce.
Czego pragnęło serce jego, dałeś mu: i prośbie ust jego, nie odmówiłeś.
Bo szczodremi błogosławieństwy uprzedziłeś go: włożyłeś mu na głowę wieniec z kamienia drogiego.
Życia prosił u ciebie, a tyś przedłużył dni jego na wieki, i na wieki wieków.
Wielka jest chwała jego ze zwycięstwa, któreś mu dał: sławą i blaskiem okryłeś go.
Boś go uczynił błogosławieństwem na wieki wieków: napełniasz go radością obliczem twojem.
Bo król nadzieję ma w Panu: i z łaski Najwyższego nie zachwieje się on.
Niech doznają twej ręki wszyscy nieprzyjaciele twoi: prawica twoja niech dopadnie wszystkich nienawidzących ciebie.
Uczynisz ich jako piec rozpalony czasu groźnego oblicza twego: zatrwoży ich Pan w gniewie swoim, a ogień pożre ich.
Dzieci ich wygubisz z ziemi: a potomstwo ich z pośród synów ludzkich.
Bo knują zasadzki przeciw tobie: obyślają rady, których wykonać nie mogą.
Bo ty ich podasz w tył: a pozostałych postrzelasz w twarz.
Podnieś się, o Panie, w mocy twojej: opiewać i sławić będziemy możne sprawy twoje.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.