Uroczysta pieśń procesyjna na wejście Arki Przymierza do świątyni. Psalmista stawia pytania o warunki moralne uprawniające do stanięcia przed Bogiem i wita Króla Chwały.
Na dzień pierwszy tygodnia. Psalm Dawidowy. Pańska jest ziemia, i to, co napełnia ją: okrąg ziemi, i wszyscy, którzy mieszkają na nim.
Bo on to postawił go na morzach: i na wodach utwierdził go.
Któż wstąpi na górę Pańską? lub kto stanie na świętem miejscu jego?
- Kto ma ręce niewinne i serce czyste: kto nie lgnie do rzeczy marnych, i nie przysięga zdradliwie bliźniemu swemu.
Ten bierze błogosławieństwo od Pana: i łaskę od Boga zbawiciela swego.
Toć jest ród ludzi, którzy szukają go: szukają oblicza Boga Jakóbowego.
Podnieście, książęta, bramy wasze: podnieście się bramy odwieczne: a wnijdzie król chwały!
Któż to jest ten król chwały? - Pan mocny i możny: Pan możny na wojnie. -
Podnieście, książęta, bramy wasze: podnieście się bramy odwieczne: a wnijdzie król chwały!
Któż to jest ten król chwały? - Pan zastępów, on to jest król chwały. -
1) 1 Kor. 10, 26. Ps. 49, 12. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.