Mądrościowy psalm pouczający o losie sprawiedliwych i bezbożnych. Autor zachęca do cierpliwości i zaufania Bogu, zapewniając, że pomyślność złych jest nietrwała, a pokorni posiądą ziemię.
Psalm Dawidowy. Nie obruszaj się z powodu ludzi złych: ani zazdrość czyniącym nieprawość.
Bo jako trawa uwiędną rychło: i jako liść ziela upadną prędko.
Miej nadzieję w Panu, a czyń dobrze: a będziesz mieszkać na ziemi i karmić się bogactwy jej.
Kochaj się w Panu: a da tobie, czego pragnie serce twe.
Porucz Panu drogę twoją, i zaufaj mu: a on dokona reszty.
I wywiedzie jako światłość niewinność twoją: i prawo twoje, jako blask południa.
Bądź posłuszny Panu, i módl się do niego: nie obruszaj się, że się szczęści w życiu człowiekowi czyniącemu nieprawość.
Zaniechaj gniewu, a rzuć popędliwość: nie obruszaj się, abyś i ty miał źle czynić.
Bo którzy źle czynią, zgładzeni będą: a ufający w Panu odziedziczą ziemię.
Chwilka jeszcze, a nie stanie grzesznika: będziesz szukał miejsca jego, a nie znajdziesz.
A cisi odziedziczą ziemię: i cieszyć się będą pełnością pokoju.
Podpatruje grzesznik sprawiedliwego: i zgrzyta nań zębami swymi.
A Pan z niego się śmieje: gdyż widzi, że nadchodzi dzień jego.
Grzesznicy dobywają miecza, naciągają łuk swój, aby razili biednego i ubogiego: aby pomordowali ludzi prawego serca.
Miecz ich niech utkwi w serca ich samych: a łuk ich niech się pokruszy.
Lepsza jest trocha, co posiada sprawiedliwy: niż wielkie bogactwa grzeszników.
Bo ramiona grzeszników połamane będą: a sprawiedliwych Pan wspiera.
Zna Pan żywot ludzi nieskalanych: a dziedzictwo ich trwa na wieki.
Nie będą oni zawstydzeni we zły czas: a we dni głodu nasyceni będą.
Bo grzesznicy giną: i nieprzyjaciele Pańscy, zaledwie dójdą do czci i znaczenia, znikają, jako znika dym, bez śladu.
Pożycza grzesznik, a nie oddaje: a sprawiedliwy lituje się i udziela.
Bo którzy błogosławią mu, odziedziczą ziemię: a którzy mu złorzeczą, zaginą.
Prostuje Pan kroki człowieka prawego: i w postępowaniu jego podoba sobie.
Jeżeli upada, nie uraża się: bo Pan podtrzymuje go ręką swoją.
Byłem młody, i zestarzałem się: a nie widziałem, iżby sprawiedliwy był opuszczon, lub żeby dzieci jego żebrały chleba.
Każdego czasu lituje się i pożycza: a potomstwo jego jest w błogosławieństwie.
Stroń od złego, a czyń dobrze: i mieszkaj bezpiecznie po wszystkie czasy.
Albowiem Pan miłuje sprawiedliwość: i nie opuszcza świętych swoich: na wieki zachowani będą. Niesprawiedliwi będą ukarani: i potomstwo bezbożnych zaginie.
A sprawiedliwi odziedziczą ziemię: i będą w niej mieszkać na zawsze.
Usta sprawiedliwego rozważają mądrość: a język jego wygłasza prawo.
Zakon Boga jego jest w sercu jego: nie chwieją się kroki jego.
Czatuje grzesznik na sprawiedliwego: i szuka, aby go zabił.
Ale Pan nie zostawi go w rękach jego: i nie potępi go, gdy będzie osądzon od niego.
Miej mocną nadzieję w Panu, a strzeż drogi jego: a wywyższy cię, abyś odziedziczył ziemię: będziesz patrzał na zagładę bezbożnych.
Widziałem bezbożnika hardego, i wyniosłego jako cedry na Libanie.
Ledwiem go minął, a już go nie stało: szukałem go, a nie nalazło się miejsce jego.
Chowaj niewinność, a patrz słuszności: bo kto czyni pokój, zostawia puściznę po sobie.
Niesprawiedliwi zaś poginą pospołu: puścizna bezbożnych przepadnie.
Zbawienie sprawiedliwych od Pana: on ich obrońcą czasu ucisku.
Pan im pomaga, i wybawia ich: ratuje z rąk grzeszników, i zachowuje ich: bo nadzieję mają w nim.
11) Mat. 5, 4. 30) Przyp. 31, 26. 31) Iz. 15, 7. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.