Trzeci z psalmów pokutnych. Wstrząsający opis cierpienia fizycznego i osamotnienia, będący skutkiem grzechu. Psalmista uznaje swoją winę i z ufnością błaga Boga o ratunek.
Psalm Dawidowy ku wspominaniu na sobotę.
Panie, nie w srogości twojej karć mię: ani w gniewie twoim karz mię.
Albowiem strzały twoje tkwią we mnie: i cięży nademną ręka twoja.
Niema zdrowia w ciele mojem od gniewu twego: niema ulgi kościom moim od grzechu mego.
Bo winy moje przewyższają głowę moją: jak brzemię ciężkie gniotą mię.
Gniją i jątrzą się rany moje od głupstwa mego.
Znędzniałem i skurczyłem się bardzo: cały dzień chodzę strapiony.
Albowiem biodra moje pełne są zelżywości: a niemasz nic zdrowego w ciele mojem.
Znękany jestem i przygnębiony bardzo: ryczę od bolu serca mego.
Panie, przed tobą wszystko pragnienie moje: i wzdychanie moje nie jest skryte przed tobą.
Serce moje targa się we mnie, opuściła mię siła moja: nawet światłości oczu moich niemasz przy mnie.
Przyjaciele moi, i blizcy moi przybliżyli się naprzeciwko mnie, i stanęli: i którzy byli przy mnie, trzymają się z daleka.
A czyhający na życie moje, gwałt czynią: ci, którzy godzą na zgubę moją, mówią kłamstwa: knują zdrady po całych dniach.
Ja zaś, jakbym był głuchy, nie słyszę: jestem jako niemy, co nie otwiera ust swoich.
I stałem się jako człowiek, który nie słyszy, i nie ma odporu w ustach swych.
Bo w tobie mam ja nadzieję, o Panie: ty mię wysłuchasz, Panie, Boże mój.
Mówię do ciebie: Nie daj, aby się weselili nademną nieprzyjaciele moi: bo gdy się chwieją nogi me, wnet mówią hardo przeciwko mnie.
A jam na bicze gotów jest: i boleść moja jest zawżdy ze mną.
Wyznaję winę moją: i nie przestaję myśleć o grzechach mych.
A nieprzyjaciele moi pełni są życia, i przemagają nademną: mnóstwo jest tych, którzy nienawidzą mię bez przyczyny.
Oddają złem za dobre: napadają na mnie, że się uganiam za dobrem.
Nie opuszczaj mię, Panie, Boże mój: nie odstępuj odemnie.
Przybądź mi na pomoc, Panie i Boże, zbawicielu mój.
1) Ps. 6, 2. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.