Pieśń ufności wyznająca prawdę, że Bóg jest jedynym ratunkiem wybranych swoich, dając im bezpieczeństwo i radość serca.
Na koniec w pieśniach. Psalm Dawidowy.
Gdy wołam, wysłuchuje mię Bóg prawości mojej: - w ucisku ty rozszerzasz mi. - Zmiłujże się nademną, i wysłuchaj prośby mej.
Synowie ludzcy, dopókiż będziecie twardego serca? czemu kochacie się w głupstwie, i szukacie kłamstwa?
Wiedźcież tedy, iż dziwnie wsławił Pan świętego swego: Pan mię wysłuchuje, gdy wołam doń.
Obruszajcie się, lecz nie grzeszcie: co knujecie w sercach waszych, opłakujcie to na łożach waszych.
Ofiarujcie ofiary prawe, a ufajcie w Panu. Wielu mówi: Któż nam da widzieć dobro?
Znakiem nad nami światło oblicza twego, Panie: Ty sprawiasz radość w sercu mem.
A oni obfitują w zbiory zboża, wina i oliwy swej.
W pokoju kładę się ja, i zasypiam wraz: bo z tobą, o Panie, i sam jeden mieszkam bezpiecznie.
5) Efez. 4, 26. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.