Modlitwa ufności w niebezpieczeństwie. Psalmista szuka schronienia w cieniu Bożych skrzydeł, pewien, że Bóg okaże swoją wierność i ocali go, za co będzie Go wysławiał wśród narodów.
Na koniec: Nie zatracaj. Psalm Dawidowy, napis tytułu: gdy uciekał przed Saulem do jaskini. 2 Król. 22, 1 i 24, 4.
Zmiłuj się nademną, Boże, zmiłuj się nademną: bo w tobie ufa dusza moja. Pod cieniem twych skrzydeł szukam schronienia, aż przeminie nieprawość.
Wołam do Boga, do Najwyższego: do Boga, który dobrodziejstwami swemi obsypuje mię.
Zsyła mi pomoc z nieba, i wybawia mię: pohańbia tych, którzy mię depcą. Zsyła Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swoją:
i wyrywa mię z pośród lwów młodych, kędy z trwogą do snu się kładę. Z pośród ludzi, których zęby - oręż i strzały: a język - miecz ostry.
Podnieś się, Boże, nad niebiosa: a po wszystkiej ziemi niech brzmi chwała twoja.
Zastawili sidło nogom moim, aby obalili mię: wykopali dół przedemną: a sami weń wpadli.
Gotowe serce moje, o Boże, gotowe serce moje: będą ci śpiewać i grać psalmy.
Ocknij się chwało moja, ocknij się arfo i cytro: wstanę na świtaniu.
Wychwalać cię będę w pośród ludów, o Panie: między narody śpiewać ci będę.
Bo wielkie jest aż do niebios miłosierdzie twoje: i aż do obłoków wierność twoja.
Podnieś się nad niebiosa, o Boże: a po wszystkiej ziemi niech brzmi chwała twoja.
1) Ps. 6, 2. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.