Prorocza mowa oskarżycielska przeciwko niesprawiedliwym sędziom i władcom. Psalmista zapowiada ich nieuchronny upadek i tryumf sprawiedliwości Bożej.
Na koniec: „Nie zatracaj“, psalm Dawidowy na napis tytułu.
Jeśli naprawdę sprawiedliwość ma mówić przez usta wasze: sądźcież sprawiedliwie, synowie ludzcy.
Wy bowiem w sercu obmyślacie złość: na ziemi serca wasze czynią bezprawie.
Odstępcami są bezbożni od urodzenia: z maleństwa chodzą drogami krzywemi: mówią kłamstwa.
Jad noszą jak węże: jak żmija głucha i zatulająca uszy swe:
która nie słyszy głosu zaklinacza: głosu czarownika, co zamawia mądrze.
Pokruszy Bóg zęby ich w ustach ich: lwie zęby połamie Pan.
Wniwecz się obrócą jak woda, co zbiega: naciągają swe łuki, aż padną bezsilni.
Znikną jako wosk, co topnieje, spadnie na nich ogień, i nie ujrzą słońca.
Zanim ciernie wasze urosną w krzaki: żywcem zniesie ich w gniewie swym.
Będzie się weselił sprawiedliwy, gdy ujrzy pomstę: we krwi grzesznika umyje swe ręce.
I będą mówili ludzie: Zaprawdę jest nagroda sprawiedliwemu: zaprawdę jest Bóg, który ich sądzi na ziemi.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.