Lamentacja człowieka niewinnego, osaczonego przez krwiożerczych wrogów. Psalmista prosi Boga o ocalenie i ukaranie bezbożnych, aby wszyscy poznali, że Bóg panuje nad światem.
Na koniec: „Nie zatracaj“, psalm Dawida na napis tytułu, kiedy Saul posłał i kazał otoczyć strażą dom jego, aby go zabił. 1 Król. 19, 11.
Wyrwij mię od nieprzyjaciół moich, o Boże mój: od napastników moich wybaw mię.
Ratuj mię od brojących nieprawość: i od ludzi krwi żądnych zachowaj mię.
Bo oto zasadzają się na życie moje: silni uderzają na mnie.
A jam jest niewinny i bez grzechu, o Panie: nikogom nie skrzywdził, i chodziłem drogami prawemi.
Powstań ku spotkaniu mnie z pomocą twoją, a obacz: ty sam, o Panie, Boże zastępów, Boże Izraela, powstań ku ukaraniu tych wszystkich narodów: bądź bez litości dla wszystkich, którzy broją nieprawość.
Co wieczór powracają oni, i przymierają głodem jak psy: i krążą wokoło miasta.
Oto rozdzierają gębę, a miecz jest w ustach ich: mówią: Któż nas słyszy?
Ale ty, o Panie, naśmiejesz się z nich: wniwecz obrócisz te wszystkie narody.
Moc moją pokładam ja w tobie: boś ty, o Boże, obrońca mój.
Miłosierdzie Boga mojego uprzedzi mię:
Bóg da mi ujrzeć pomstę nad nieprzyjaciółmi mymi, nie zabijaj ich: by snadź naród mój nie zapomniał o tem. Rozprosz ich mocą twoją: i obal ich, Panie, obrońco mój:
niech upadną dla grzechu gęby swej, i dla mowy ust swoich: niechaj ich pojmą pycha ich. A dla złorzeczeń i kłamstw swoich niech będą skazani
na zagładę: na zagładę w gniewie, tak, iżby nie stało ich. I poznają wszyscy, że Bóg panuje nad Jakóbem, iż aż do krańców ziemi.
Co wieczór powracają oni, i przymierają głodem jak psy: i krążą wokoło miasta.
Rozbiegają się, szukając zdobyczy: a gdy się nie nasycą, mruczą.
A ja będę opiewał moc twoją: i co rana będę z radością wychwalał miłosierdzie twoje. Boś się stał obrońcą moim, i ucieczką moją czasu ucisku mego.
Pomocniku mój, tobie ja będę śpiewał, boś ty, o Boże, obrońca mój: Bóg mój, miłosierdzie moje.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.