Krótkie, naglące wołanie o pomoc w niebezpieczeństwie. Psalmista prosi Boga, by pośpieszył mu na ratunek i zawstydził tych, którzy pragną jego zguby, a rozradował szukających Pana.
Na koniec, Psalm Dawidowy, na pamiątkę, że go Bóg wybawił.
Boże, przybądź mi na pomoc: Panie, pośpiesz się z pomocą twą ku mnie.
Niech będą zawstydzeni i pohańbieni, którzy czyhają na życie moje:
Niech się obrócą wstecz, i zapłoną wstydem, którzy życzą mi złego: niechaj natychmiast okryją się hańbą, którzy mi mówią: Aha! Aha!
Niech się radują i weselą w tobie wszyscy, którzy cię szukają, a którzy miłują zbawienie twoje, niech mówią zawżdy: Bądź uwielbion, Panie!
Biednyć ja jestem i ubogi: Boże wspomóż mię. Pomocnikiem moim i wybawicielem moim jesteś ty: Panie, nie odwlekajże.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.