Prorocza pieśń, w której Bóg zapowiada sprawiedliwy sąd nad światem. Psalmista ostrzega pysznych przed zuchwałością, przypominając, że to Bóg jest Sędzią, który poniża jednych, a wywyższa drugich.
Na koniec, Nie zatracaj, Psalm pieśni Azafowy.
Sławimy cię, o Boże, sławimy, i wzywamy imienia twego. Rozpowiadamy cuda twoje.
Gdy nadejdzie mój czas, mówi Pan, uczynię ja sąd sprawiedliwy.
Gdy topnieje ze strachu ziemia, i wszyscy mieszkańcy jej: ja umacniam kolumny jej.
Mówię tedy do bezbożnych: Nie czyńcie bezbożnie: a do grzeszników: Nie podnoście rogu!
Nie podnoście rogu waszego wysoko: nie mówcie przeciw Bogu zuchwale.
Bo ani od wschodu, ani od zachodu, ani od gór pustyni nie przyjdzie wam pomoc:
albowiem Bóg jest sędzia. Tego poniża, a tamtego podwyższa:
bo w ręce Pańskiej jest kielich wina szczerego, pełen przypraw mocnych. I nachyla go i tu, i tam: ale się nie wypróżnia gąszcz jego: napiją się wszyscy grzesznicy ziemi.
A ja będę opowiadał na wieki: śpiewać będę Bogu Jakóbowemu.
I pokruszę wszystkie rogi grzeszników: a róg sprawiedliwych podniesie się w górę.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.