Zbiorowa lamentacja nad ruiną Jerozolimy i zbezczeszczeniem świątyni. Naród, świadomy swoich grzechów, błaga Boga o litość, przebaczenie i ratunek przed wrogami, którzy urągają imieniu Pańskiemu.
Psalm Azafowy. Boże, poganie wtargnęli do dziedzictwa twego: znieważyli kościół twój święty: obrócili Jeruzalem w budę ogrodniczą.
Rzucili zwłoki sług twoich na żer ptastwu powietrznemu: ciała świętych twoich dzikim zwierzętom ziemi.
Rozlali krew ich jako wodę wokoło Jeruzalem: a nie było, ktoby ich pogrzebł.
Staliśmy się przedmiotem wzgardy dla sąsiadów naszych: szyderstwem i pośmiewiskiem dla otaczających nas.
Dopókiż tak będzie, o Panie? miałżebyś gniewać się na zawsze? czyż jako ogień palić się będzie srogość twoja?
Wylej gniew twój na narody, które nie chcą znać ciebie: i na królestwa, które nie wzywają imienia twego.
Bo oto pożerają Jakóba: i siedziby jego pustoszą.
Nie pamiętaj dawnych nieprawości naszych, rychło niechaj nas spotka zmiłowanie twoje: bośmy się stali bardzo biednymi.
Wspomóż nas, Boże, zbawienie nasze: i dla chwały imienia twego, Panie, wybaw nas: i odpuść nam grzechy nasze dla imienia twego:
Aby snadź nie mówiono między pogany: Kędyż jest Bóg ich? a niech się okaże na narodach przed oczyma naszemi odpłata za krew sług twoich, którą wylano.
Niech przyjdzie przed oblicze twe wzdychanie więźniów. Silnem ramieniem twem osłoń dziatwę pomordowanych.
A oddaj siedmkroć w łono sąsiadów naszych obelgę ich, którą lżyli ciebie, o Panie.
A my, twój lud i owieczki pastwiska twego, wysławiać cię będziem na wieki: od rodu do rodu będziemy głosić chwałę twoją.
6) Jer. 10, 25. 8) Iz. 64, 9. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.