Radosna pieśń pielgrzyma tęskniącego za świątynią jerozolimską. Psalm wychwala szczęście tych, którzy mieszkają w domu Pana i tych, którzy wędrują ku Syjonowi, czerpiąc siłę od Boga.
Na koniec, na tłocznie, Psalm Korytów.
Jakże miłe są przybytki twoje, Panie zastępów!
Tęskni i usycha dusza moja do przedsieni Pańskich. Serce moje i ciało moje radują się Bogu żywemu.
Bo i wróbel znajduje domek sobie: i synogarlica gniazdo, gdzieby położyła ptaszęta swe. A dla mnie ołtarze twoje, Panie zastępów, królu mój i Boże mój!
Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu twoim: wiecznie chwalą oni ciebie.
Szczęśliwy mąż, który czeka pomocy od ciebie! układa on w swem sercu drogi na górę świętą:
przez dolinę płaczu do miejsca, które Pan obrał sobie.
Bo takim prawodawca daje błogosławieństwo: i oni idąc, rosną z siły w siłę, aż ujrzą Boga najwyższego na Syonie.
Panie, Boże zastępów, wysłuchaj modlitwę moją: usłysz, Boże Jakóbów.
Obrońco nasz, Boże, obacz: i wejrzyj na oblicze Pomazańca twego.
Bo lepszy jest dzień jeden w przedsieniach twoich, niż tysiące: wolę być ostatnim w domu Boga mego, niż mieszkać w przybytkach grzeszników.
Albowiem miłuje Bóg miłosierdzie i wierność: łaskę i chwałę daje Pan.
Nie odmawia on żadnego dobra tym, co chodzą w niewinności: Panie zastępów, szczęśliwy człowiek, który ufa w tobie!
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.