Indywidualna modlitwa błagalna, w której psalmista, świadomy swojej nędzy, ucieka się do Bożego miłosierdzia. Wyznaje, że Bóg jest jedyny i wielki, i prosi o znak Jego dobroci wobec wrogów.
Modlitwa Dawida.
Nakłoń, Panie, ucha twego, a wysłuchaj mię: bomci ja biedny i ubogi.
Zachowaj mię, bom miłośnik twój: zbaw o Boże mój, sługę twego, ufającego w tobie.
Zmiłuj się nademną, Panie, bo bez ustanku wołam do ciebie:
Rozwesel mię, sługę twego: bo do ciebie, Panie, podnoszę duszę moją.
Boś ty jest dobry, o Panie, i łaskawy, i wielce miłosierny dla wszystkich wzywających ciebie.
Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją: a nachyl się na głos błagania mego.
Czasu ucisku mego wołam do ciebie: boś zwykł wysłuchiwać mię.
Niemasz między możnymi, jako ty, o Panie, i niemasz, jako sprawy twoje.
Wszystkie narody, któreś stworzył, przyjdą i pokłonią się tobie, Panie: a będą sławić imię twoje.
Boś ty jest wielki, i czynisz cuda: tyś jeden Bóg.
Prowadź mię, Panie, drogą twoją, a niechaj chodzę w prawdzie twej: niech się weseli serce moje, abym się bał imienia twego.
Wychwalać cię będę, Panie, Boże mój, ze wszystkiego serca mego, i będę wysławiał imię twe na wieki.
Bo wielkie jest nademną miłosierdzie twe: tyś wyrwał duszę moją z najgłębszego piekła.
Boże, ludzie przewrotni powstają przeciwko mnie, a gromada silnych czyha na życie moje: a ciebie nie mają przed oczyma swemi.
Ale ty, o Panie, jesteś Bóg miłosierny i łaskawy, cierpliwy, i wielkiej litości, i wierny.
Wejrzyj na mię, a zmiłuj się nademną: daj moc słudze twemu, i zbaw syna służebnicy twojej.
Okaż na mnie znak dobroci twej, aby ujrzeli go ci, którzy mię nienawidzą, a byli zawstydzeni: iżeś ty, Panie, dopomógł mi, i pocieszył mię.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.