Krótki, lecz majestatyczny hymn o królowaniu Boga. Ukazuje Pana oblóczonego w potęgę, który utwierdził świat i panuje nad żywiołami, a Jego domowi przystoi świętość.
Pieśń chwały Dawidowa, na przeddzień soboty, kiedy dzieło stworzenia ziemi zostało dokonanem.
Pan króluje! oblókł się w chwałę: oblókł się Pan mocą, i przepasał się. Utwierdził okrąg ziemski, że się nie chwieje.
Stolica twoja stoi mocno z dawien dawna: ty jesteś od wieku.
Podnoszą rzeki, o Panie: podnoszą rzeki szum swój. Podnoszą rzeki wzburzone fale swe;
od szumu wód wielkich dziwniejszy ryk bałwanów morskich, a jeszcze dziwniejszy - Pan na wysokościach!
Świadectwa twoje są nader pewne: domowi twemu przystoi cześć święta, o Panie, po wszystkie czasy.
Brak przypisów w tekście źródłowym dla tego psalmu. Tekst pochodzi z: "Psałterz Dawidowy", przekład: Ks. Franciszek Albin Symon, Kraków 1917.