Nauka o złem — tekst w historycznym wyborze kazań

Atrybucja i zakres zgodne z wybraną kartą źródłową; nie zweryfikowano wydania krytycznego. Noty wydawcy wymagają kontroli oddzielenia od dzieła.

Przypisy:

(1) Basil. hom. qd. Deus n. e. ant. mal. ed. Paris 1603. – Basil. hexaëm. hom. 2. ed. Basil. 1540. Tł. Ks. J. P.

(a) "Św. Bazyli Wielki (Basilius), Biskup, Wyznawca, Doktor Kościoła; – święto 14 czerwca.

Urodził się w Cezarei kapadockiej w r. 329, syn świątobliwych rodziców i wnuk męczennika – pośród dziesięciorga rodzeństwa 4 świętych – wychowany przez babkę Makrynę, niewiastę wielkiego rozumu i cnoty, studiował w Konstantynopolu i Atenach. W r. 356 wykładał retorykę w Cezarei, gdzie przyjął chrzest; od 357 żył wśród pustelników nad rzeką Iris w Poncie, w 364 został kapłanem, w 365 doradcą arcybiskupa Euzebiusza, w 370 arcybiskupem rodzinnej Cezarei. Z nieugiętym męstwem walczył z arianami, nie wahał się nawet przeciwstawić cesarzowi Walensowi. Nieustraszony obrońca czystości wiary katolickiej, zreformował liturgię, zorganizował na Wschodzie życie zakonne (reguła bazyliańska); założył pierwsze hospicjum dla podróżnych i przytułek dla ubogich (Basilias). Wybitny kaznodzieja, autor dzieł polemicznych, dogmatycznych, egzegetycznych i ascetycznych. Bazyli jest jedną z najwybitniejszych postaci wśród świętych biskupów Wschodu, pierwszym z trzech świętych hierarchów greckiego chrześcijaństwa i jednym z czterech wielkich greckich Doktorów Kościoła. Umarł 1 stycznia 379". – Biskup Karol Radoński, Święci i Błogosławieni Kościoła Katolickiego. Encyklopedia Hagiograficzna. Warszawa – Poznań – Lublin [1947], s. 51. (Przyp. red. Ultra montes).