22. Jak powinni spać mnisi
22. Jak powinni spać mnisi
1 Niech każdy śpi we własnym łóżku. 2 Posłania* otrzymają zgodnie ze zwyczajami zakonnymi* i decyzją opata. 3 Jeśli to możliwe, niech wszyscy śpią w jednej celi; jeżeli zaś jest ich na to zbyt wielu, niech kładą się po dziesięciu lub dwudziestu razem ze starszymi, którzy by nad nimi czuwali. 4 A światło powinno stale palić się w tej celi aż do rana.
5 Niech śpią odziani, przepasani pasem lub sznurem. Niech jednak nie mają przy boku swoich noży, aby nikt się przez sen przypadkiem nie skaleczył. 6 Tak więc mnisi muszą być zawsze gotowi: na znak dany niech wstają bez chwili ociągania, a każdy niech się stara pierwszy przyjść na Służbę Bożą, wszelako z zachowaniem skromności i powagi.
7 Łóżka młodszych braci nie powinny stać obok siebie, lecz rozdzielone posłaniami starszych.
8 Budząc się zaś na Służbę Bożą niech jedni drugich łagodnie zachęcają do wstania, aby ci, którym łatwo jest zaspać, nie mieli żadnej wymówki.
→ Następne rozdziały
« ‹ 1 › »
oceń artykuł
św. Benedykt z Nursji
data wydania 03.11.1999
publikacja 03.11.1999 00:00
FB Twitter
drukuj wyślij
TAGI:
BENEDYKTYNI
BREWIARZ
CHÓR ZAKONNY
CZYSTOŚĆ
KLASZTOR
MNICH
MONASTYCYZM
NOWICJUSZ
OBLAT
OFICJUM
POSŁUSZEŃSTWO
REGUŁA
UBÓSTWO
WŁASNOŚĆ
ZAKON
ZAKONNIK
ŚLUBY ZAKONNE
ŚWIĘTY BENEDYKT