ROZDZIAŁ XX.
ROZDZIAŁ XX.
Składa dzięki Bogu za dary, które odebrał w dziecięcym wieku.
Ale jednak Panie, tobie najwyższemu Stwórcy i Władcy najlepszemu całego przyrodzenia, Bogu naszemu dzięki składam i za to dobrodziejstwo, chociażbyś mnie tylko pacholęcia istotą byt obdarzył! bo i w owym wieku już byłem, żyłem, czułem i starałem się bacznie o zachowanie siebie w całości, owego to śladu i znamienia skrytéj i niepojętéj jedności twojéj, z której mój byt miałem; a wewnętrznym zmysłem strzegłem całości wszystkich zmysłów moich; tak więc w małém mojém jestestwie i w myśli o małych rzeczach, byłem prawdy miłośnikiem. Nie chciałem być oszukany, pamięć miałem mocną i żywą, kształciłem dar wymowy, cieszyłem się przyjaźnią, unikałem boleści, poniżenia, wzgardy i niewiadomości. I czegóż jeszcze nie dostaje do podziwu i pochwały w tak małéj istocie? Ale te przymioty, są to dary Boga mojego, nie dałem ich sam sobie, są one dobre, a tém wszystkiém ja jestem. Dobrym zaiste jest ten, który mnie udziałał, jest on dobrem mojém, i radością uniesioném sercem, składam mu dzięki za wszystkie dobra, któremi piérwsze lata méj młodości szczodrze ubogacił. Grzészyłem jednak wielką nierozwagą, że nie w nim, ale w jego stworzeniach szukałem siebie i wszystkich moich przyjemności, honorów i prawdy; i przeto wpadałem w boleść, zawstydzenia i niezliczone błędy. Dzięki tobie moja prawdziwa słodyczy, chwało i ufności moja mój Boże. Składam ci dzięki, za wszystkie dary twoje! ale mi je zachowaj łaskawie, tak bowiem i mnie zachowasz, i to wszystko wzrastać i dojrzewać będzie co ręka twoja na sercu mojém zasiała, ja będę z tobą, ale i to że jestem z tobą, z twego daru pochodzi.
↑ Ps. 144, 3. Ps. 146, 5.
↑ Jakob. 4, 6.
↑ Do Rzym. 10, 14
↑ Ps. 21, 27.
↑ Ps. 138, 8
↑ do Rzym. 11, 36.
↑ Jerem. 23, 24
↑ Ps. 17, 32
↑ Ps. 34, 3.
↑ Ps. 18, 13 i 14.
↑ Ps. 115, 10.
↑ Ps. 31, 5.
↑ Ps. 26, 12.
↑ Ps. 129, 3.
↑ Księga Rodz. 18, 27
↑ Ps. 101, 28.
↑ Job. 25, 4.
↑ Ps. 50, 7.
↑ Ps. 21 3.
↑ Mat. 10, 30
↑ Ps. 77, 39.
↑ Ps. 34, 21.
↑ List ś. Jakóba 4, 4.
↑ Wirgil. Enejda 6.
↑ Każda sztuka nadobna i nauka miała w starożytności właściwe sobie godło; takiém niemniéj godłem literatury, była zasłona, którą zawieszano przy wejściu do szkoły grammatyki.
↑ Cicero l. 1. Tuscul. qq. Takie przymioty, mówi dalej Cycero: »być silnym, mądrym; wynaleść, pamiętać.
↑ W Eunuchu akt 3, oddział 5.
↑ Wirgil. ks. 1. Enejd.
↑ Ps. 102, 8.
↑ Ps. 26, 8.
↑ u Łukasza 15, 13.
↑ Mat. 7, 12.
↑ Mat. 19, 14.
Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Augustyn z Hippony i tłumacza: Piotr Franciszek Pękalski.