ROZDZIAŁ XXXI.
ROZDZIAŁ XXXI.
Bog inaczéj poznaje, a ludzie inaczéj.
O Panie Boże mój, jakże niezgruntowana jest przepaść tajemnicy twojéj! jak daleko odrzuciły mnie od ciebie smutne skutki méj nieprawości? Ulecz moje oczy, aby z roskoszą na twoje światło patrzéć mogły. Zaiste, jeżeli znajduje się jaki umysł tak wielką i obszerną wiadomością i przewidywaniem zbogacony, iżby tak obecnie posiadał znajomość przeszłych i przyszłych rzeczy, jak w méj pamięci jest mi jeden śpiew najznajomszy: czyliżbyśmy się nad nim z podziwem i przestrachem nawet nie zdumiewali? niczegoby zapewne nie było, coby w przemianie wieków ujść mogło jego wiadomości; co już upłynęło i co nastąpić ma, wszystko byłoby w jego umyśle, podobnie jak owa pieśń, którą śpiewam, zupełnie cała jest w méj pamięci; bo wiem niemylnie, ile od jéj zaczęcia wiérszów upłynęło, ile jeszcze do końca jéj pozostaje. Ale daleko niech będzie ta myśl ode mnie, abym taką znajomość przyrównywał do twojéj wiedzy przeszłości i przyszłości o Twórco całego przyrodzenia! ty, coś z niczego wywiódł i dusze i ciała ludzkie! Daleko niech będzie ode mnie to mniemanie! ty poznajesz je nieskończenie dziwniejszym i skrytszym sposobem. Pieśń którą śpiewam, albo słucham jéj śpiewania, różnemi uczuciami nabawia mnie, moja myśl dzielić się musi na słuchanie następujących wyrazów, i na przypomnienie sobie już prześpiewanych, ale w nieodmiennéj twéj wieczności, nic podobnego przytrafić się nie może tobie, prawdziwie wiecznemu Stwórcy duchów. Jakoś znał od początku niebo i ziemię bez zmiany twéj znajomości, tak niemniéj w początku stworzyłeś niebo i ziemię, bez rozdzielenia działania twojego. Umysł równie otwarty, jako i niepojmujący tych myśli, niech wyznaje święte Imie twoje. O jakżeś wielki Panie! a pokorni w sercu, są twoją czeladką. Ty podnosisz ich z prochu; nie lękają się upadku boś ty ich podwyższeniem.
↑ Ps. 47, 2.
↑ Mat. 6, 8.
↑ Mat, 5, 3-9.
↑ Ps. 117, 1.
↑ Ps. 1, 2.
↑ Ps. 5, 3.
↑ Ps. 85, 1.
↑ Ps. 73, 10.
↑ Tu, ma się rozumieć: przez lasy, Pismo ś., a przez jelenie, pomocą bożą i obszerną nauką zbogaconych tłumaczów onego.
↑ Mat. 6, 33.
↑ Ps. 118, 85.
↑ Ps. 79, 18.
↑ Rzym. 8, 34.
↑ Kolos. 2, 3.
↑ Deut. 18, 15.
↑ Ps. 30, 11.
↑ Ps. 102, 3.
↑ Ps. 102, 5.
↑ Rzym. 8, 24.
↑ Ps. 103, 24.
↑ Ps. 101, 28.
↑ Ps. 2, 7.
↑ Mat. 7. 11.
↑ Ps. 115, 1. 3
↑ Ps. 38, 6.
↑ Ps. 17, 29.
↑ Ps. 62, 4.
↑ Filip. 3, 12.
↑ Filip. 3, 13.
↑ Ps. 25, 7.
↑ Ps. 30, 11.
Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Augustyn z Hippony i tłumacza: Piotr Franciszek Pękalski.