Rozdział 57 — Dziękczynienie
Ponieważ wszelkie dobro, które posiadamy i czynimy, należy do Boga i od Niego pochodzi, winniśmy składać Mu dzięki za wszelkie nasze postępy w cnocie, za każde zwycięstwo oraz za wszystkie dobrodziejstwa, które Bóg rozdaje miłosierną ręką. Żeby to uczynić w odpowiedni sposób, należy rozważyć cel, dla którego Pan udziela nam swoich łask, bo dzięki rozważaniu i zrozumieniu tego dowiadujemy się, w jaki sposób, zgodnie z wolą Pana, mamy Mu dziękować.
Ponieważ w każdym dobrodziejstwie Pan pragnie swej chwały i chce skłonić nas do tego, byśmy Go miłowali i Jemu służyli, najpierw tak pomyśl: „Z jaką mocą, mądrością i dobrocią Bóg udzielił mi tego dobrodziejstwa i tej łaski!".
Później, widząc, że nie ma w tobie nic, co pochodziłoby od ciebie samej i zasługiwało na jakiekolwiek dobrodziejstwo, a wręcz nie ma nic poza przewinieniami i niewdzięcznością, z głęboką pokorą powiedz Panu: „Jak to możliwe, Panie, byś zechciał spojrzeć na tak wielkiego nędznika i obdarzyć go tyloma dobrodziejstwami? Niech Twoje imię będzie błogosławione na wieki wieków".
Wreszcie widząc, że On chce, byś w zamian za te dobrodziejstwa miłowała Go i Jemu służyła, rozpal w sobie miłość do kochającego Pana i szczere pragnienie, by spełniać Jego wolę, po czym złóż ofiarę w następujący sposób.