Księga 4, rozdział 9. Że nas i wszystko nasze powinniśmy Bogu poświęcać i modlić się za wszystkich.
ROZDZIAŁ IX.
Że nas i wszystko nasze powinniśmy Bogu poświęcać i modlić się za wszystkich.
GŁOS UCZNIA.
1. Panie! wszystko jest Twojem, co się na ziemi w niebiosach zawiera. Pragnę się Tobie w dobrowolnej poświęcić ofierze i Twoim pozostać na wieki. Panie! w prostocie serca mojego oddaję się Tobie na wiecznego sługę, na wieczne posłuszeństwo i na wieczną chwały Twojej ofiarę. Przyjm mnie z tą świętą ofiarą krwi Twojej, którą Tobie dziś podaję w obecności Aniołów niewidomie przytomnych, aby służyła ku zbawieniu mojemu i całego ludu Twojego.
2. Panie! Ofiaruję Tobie na błagalnym ołtarzu Twoim wszystkie grzechy i przewinienia moje, które popełniłem w obliczu Twojem i świętych Aniołów Twoich od dnia jak grzeszyć zacząłem aż do tej godziny ; abyś je wszystkie razem zniszczył ogniem miłości Twojej, zatarł wszelkie zmazy grzechów moich, oczyścił ze wszelkiego przestępstwa sumienie moje i wrócił mi łaskę Twoją, którą przez grzech utraciłem, wszystko mi przebaczając i przyjmując mię litościwie na łono pokoju i miłosierdzia Twojego.
3. Cóż mam innego czynić za grzechy moje, jak wyznać je i opłakiwać pokornie, błagając nieustannie zmiłowania Twojego? Błagam Cię, o Boże mój, racz mię wysłuchać, gdy staję przed obliczem Twojem. Brzydzę się wszystkimi grzechami moimi, nie chcę ich nigdy więcej powtarzać, lecz boleję za nie i boleć będę, dopóki w życiu pozostanę, gotów odprawiać pokutę i czynić zadość podług mojej możności. Odpuść mi Boźe! odpuść grzechy moje dla świętego Imienia Twojego, zbaw duszę moje, którą drogą krwią Twoją odkupiłeś. Oto się poruczam miłosierdziu Twojemu i oddaję w ręce Twoje. Czyń ze mną podług Twojej dobroci, nie podług mojej złości i nieprawości.
4. Ofiaruję Tobie także wszelkie dobre uczynki moje, chociaż bardzo nieliczne i niedoskonałe, abyś je ulepszył i poświęcił, abyś je przyjął łaskawie, mnie zawsze do postępowania w dobrem pociągał i nakoniec leniwego i nieużytecznego człowieka do błogosławionego i chwalebnego końca doprowadził.
5. Ofiaruję równie Tobie wszystkie bogobojne pragnienia nabożnych, potrzeby krewnych, przyjaciół, braci, sióstr, wszystkich osób mnie miłych i tych, którzy mnie lub innym dla miłości Twojej dobrze czynili. I tych, którzy żądali po mnie, abym modły i msze za nich odprawiał, czyli jeszcze żyją w ciele, czy już zeszli ze świata. Aby wszyscy uczuli wpływ łaski Twojej, wsparcie pociechy, opiekę w niebezpieczeństwach, uwolnienie od cierpień i aby od wszelkiego złego wybawieni, radośne i pokorne dzięki składali Tobie.
6. Ofiaruję Tobie także prośby i błagalne ofiary, za tych mianowicie, którzy mię w czem obrazili, zasmucili lub naganili, albo którzy mnie krzywdę jaką i szkodę zadali. Także i za tych, których sam kiedykolwiek zasmuciłem, zmartwiłem, dotknąłem i zgorszyłem słowy, uczynkiem, umyślnie lub niedobrowolnie, abyś nam wszystkim zarówno odpuścił grzechy nasze i urazy wzajemne. Oddal Panie od serc naszych wszelkie podejrzenia, niesnaski, gniew, swarność i cokolwiek mogłoby nadwerężać lub zmniejszać miłość braterską. Zmiłuj się, zmiłuj, Panie! nad błagającymi zlitowania Twojego, udziel łaski potrzebującym i zrób nas takimi, abyśmy się stali godni korzystać z tej łaski