Księga 3, rozdział 48. O dniu wieczności i nędzach teraźniejszego życia. Modlitwa człowieka jęczącego na nędze tego życia, a do szczęśliwości wiekuistej wzdychającego. Również pożyteczna jest do przygotowania się do modlitwy.
ROZDZIAŁ XLVIII.
O dniu wieczności i nędzach teraźniejszego życia. Modlitwa człowieka jęczącego na nędze tego życia, a do szczęśliwości wiekuistej wzdychającego. Również pożyteczna jest do przygotowania się do modlitwy.
1. ,,O błogosławiony pobycie górnych przybytków! O najświetniejszy dniu wieczności, którego noc nie zaciemnia, lecz w nim najwyższa prawda zawsze jaśnieje; dniu zawsze radośny, zawsze bezpieczny, i zmieniać się przeciwnie nigdy nie zdolny !u ,,O gdyby dzień ten zajaśniał i wszystkiemu, co jest doczesne, koniec położył !u ,,Jaśnieje on wprawdzie dla Świętych czystem i wiekuistem światłem, lecz rzadko kiedy, i jak za mgłą błyska dla wędrowników na ziemi.u _ i8i _
2. ,,Znają mieszkańcy nieba radosną szczęśliwość swoję, jęczą synowie Ewy nad goryczą i tęsknotą ich wygnania." ,,Dni doczesności złe są i krótkie, pełne boleści i nędzy." RGdzie człowiek kazi się wielą grzechami, wielą namiętnościami więzi, wielą trwogami miesza, wielą troskami roztarga, w wielu próźnościaeh się wikła, w wielu błędach zagłębia, wielą trudami morduje; gdzie go gnębią pokusy, zwątlają rozkosze, dręczy niedostatek."
3. ,,O kiedyż będzie koniec tych nieszczęść. Kiedy się wyswobodzę z nędznej wad moich niewmli? Kiedyż o Tobie jednym, Panie, pomnieć będę? Kiedyż w pełności z Tobą radować się zacznę?" ,,Kiedyż się ujrzę w prawdziwej wolności, bez żadnej przeszkody, bez żadnego uciążenia myśli i ciała?" ,,Kiedyż nastąpi pokój gruntowny, pokój niezachwiany i bezpieczny, pokój wewnątrz i zewnątrz, pokój ze wszech miar stały?" ,,Jezu dobry! Kiedyż stanę przed Tobą? Kiedy oglądać będę chwałę Królestwa Twojego? Kiedyż będziesz dla mnie wszystkiem we wszystkiem?" ,,O kiedyż dostanę się do błogosławionej owej krainy, którą miłośnikom Twoim przygotowałeś od wieków?" ,,Ubogi i wygnaniec porzucony jestem na ziemi nieprzyjacielskiej wśród codziennych utarczek i nieszczęść największych."
4. ,,Racz mnie Panie cieszyć na tem wygnaniu, uśmierzaj boleść moję, bo ku Tobie wzdycham całem pragnieniem mojem." ,,Ciężarem jest dla mnie to wszystko, co świat ku pociesze wystawia." ,,Pragnę wewnątrz z Tobą najściślej się połączyć, lecz dosięgnąć Ciebie nie zdołam." ,,Chcę lgnąć do rzeczy niebieskich, lecz rzeczy ziemskie i nieuskromione namiętności na dół mię popychaj ą.u ,,Myślą chcę wszystko przezwyciężać, ciało zaś przymusza mię poddawać się poniewolnie." ,,Tak, człowiek nieszczęśliwy z samym sobą walczę i stałem się ciężkim samemu sobie, gdy duch wznosi się do góry, a ciało woli leżeć poziomo.w
5. nO ileż nie cierpię wewnątrz, kiedy chcę zagłębiać się myślą w rzeczach niebieskich, aż oto tłum przedmiotów ziemskich natrąca się i przerywa modlitwę! o Boże mój! nie oddalaj się odemnie ), nie opuszczaj w gniewie sługę Twojego." ,,Ciśnij błyskawice i rozprósz te mary, wypuść strzały Twoje a pomieszają się rojenia które nieprzyjaciel podnieca." ,,Daj umysłowi mojemu skupić się przy Tobie, daj zapomnieć o wszystkiem, co jest światowe, daj rychło odrzucić i zdeptać niegodziwe rojenia." ,,Przybądź mi w pomoc prawdo wiekuista, aby mię żadna próżność poruszyć nie mogła." nZstąp słodyczy niebieska i niech przed obliczem Twojem pierzchnie wszelka nieczystość." ,,Przebacz mi też litościwie, ilekroć wśród modlitwy zdarzy mi się, prócz Ciebie zajmować się czem innem." ,,Wyznaję bowiem wiernie, iż bardzo takowym podlegam roztargnieniom." ,,Częstokroć nie tam jestem, gdzie rzeczywiście stoję lub siedzę, ale raczej tam, gdzie mię roztargnienia unoszą,." ,,Tam jestem, gdzie jest myśl moja. A myśl moja najczęściej przebywa tam, gdzie się znajduje to, co kocham." ,,To mi się najpospoliciej w umysł ciśnie, co mi się z naturalnej skłonności lub ze zwyczaju podoba."
6. ,,Jakoż, o wieczna prawdo! rzekłeś to wyraźnie : Gdzie skarb Twój tam i serca Twoje"j). ,,Jeśli miłuję niebo, chętnie o niebieskich rzeczach rozmyślam." n Jeśli świat kocham, szczęśliwością światową raduję się, a przeciwnością smucę." nJeśli ciało jest mi upodobanem, często mię zajmuje cielesność." ,,Jeśli duch mi jest milszym, w duchownych rozważaniach zagłębiam się z rozkoszą." ,,Co tylko mi jest lube, o tem rad mówię i słucham i o tem wyobrażenia do domu z sobą odnoszę." ,,Lecz ten człowiek jest błogosławionym, któryś dla Ciebie, Panie! wyrzekł pożegnanie wszelkim stworzeniom, który naturze gwałt zadaje, a żądze ciała uśmierza żarliwością ducha, aby z pogodnem sumieniem czystą ku Tobie wznosił modlitwę i stał się godnym należeć do chórów anielskich, wyrugowawszy zewnątrz i wewnątrz wszystko, co jest doczesnem." ł) Mat. 6-21.