Księga 1, rozdział 5. O czytaniu Pism świętych.
ROZDZIAŁ V.
O czytaniu Pism świętych.
1. Prawdy w Pismach świętych, nie wymowy szukać należy. Wszelkie Pismo święte w takim duchu czytać się powinno, w jakim jest zrobione. Szukać mamy w Pismach pożytku raczej, jak zalet okrasy lub dowcipu. Równie chętniej czytać powinniśmy księgi nabożne i proste, jak górne i głębokie. Niech cię nie uderza powaga piszącego, czy wielką lub małą uczoność posiadał, lecz miłość czystej prawdy niech cię do czytania pociąga. Nie pytaj, kto mówi — lecz co mówi, uważaj.
2. Ludzie przemijają, lecz prawda Pańska trwa na wieki. Bez względu na osoby rozmaitymi sposobami Bóg do nas przemawia. W czytaniu Pism często nam zawadza ciekawość nasza, gdy chcemy zgłębiać i roztrząsać, co po prostu przyjąć należy. Jeśli chcesz czerpać korzyść, czytaj wiernie z pokorą i prostotą, a nie żądaj nigdy nabywać uczoności imienia. Pytaj chętnie, a słuchaj słów Świętych w milczeniu; i niech cię nie obrażają przypowieści dawnych: nie bez przyczyny one wyrzeczonemi były.