Księga 4, rozdział 13. Że dusza nabożna połączenia się z Chrystusem w Sakramencie całem sercem pragnąc powinna.
ROZDZIAŁ XIII.
Że dusza nabożna połączenia się z Chrystusem w Sakramencie całem sercem pragnąc powinna.
GŁOS UCZNIA.
1. Któż mi to da Panie! abym znalazł Ciebie samego i otworzył Tobie całe serce moje i cieszył się Tobą, jak tego pragnie dusza moja, aby mną nikt już nie pogardzał, abym się nie poruszał, nie oglądał na żadne stworzenie, abyś ty sam do mnie przemawiał a ja do Ciebie jak zwykł ulubiony mówić do ulubionego i jak zwykł przyjaciel z przyjacielem obcować. Oto błagam, tego pragnę, abym się cały z Tobą połączył, abym oderwał serce moje od wszelkich rzeczy stworzonych a przez częstą komunią i msza świętą uczył się pojmować coraz lepiej wiekuiste i niebieskie rzeczy. O! Boże mój! kiedyż będę całkowicie z Tobą połączony, w Tobie zatopiony , a zupełnie niepomny na siebie samego? Ty we mnie a ja w Tobie, w takiem po jednoczeniu dozwól mi Panie trwać na zawsze.
2. Zaiste! Ty jesteś ulubionym moim wybranym z tysiąca ), w którym podobało się duszy mojej przemieszkiwać po wszystkie dni życia swojego. Zaiste! Ty jesteś uspokoicielem moim, w którym jest pokój najwyższy i spoczynek prawdziwy a bez którego trud, boleść i nędza bez końca. Zaiste! Ty jesteś Bogiem utajonym ), nie przebywasz z bezbożnymi, lecz z prostymi i pokornymi rozmawiasz” . O! jak jest lubym duch Twój, Panie!f) który dla okazania Twojej ku synom dobroci Chlebem najwyborniejszym i z nieba zstąpionym posilać ich raczysz. Zaiste! Nie ma innego narodu jakkolwiek potężnego, z którymby Bogowie jego obcowali, jak Ty, Boźe nasz, obecnym jesteś dla wszystkich wiernych Twoich, kiedy dla codziennej ich pociechy i dla wzniesienia serca ich ku niebu siebie samego dajesz im do pożywania.
3. Odzież jest drugi naród tak zacny, jak lud chrześcijański? Albo które stworzenie pod niebem tak obdarzone, jak dusza nabożna, do której Bóg zstępuje, aby ją Ciałem swojem i chwałą nakarmił? O łasko niewymowna! O cudowna dobroci! O niezmierna miłości, człowiekowi szczególnie okazana! Lecz czemźe odwdzięczę Panu łaskę tak wielką miłość tak znakomitą? Canti. 5-10. ”) Izaj. 45-15. To mieć pewnie najprzyj emniejszem będzie, źe mu serce moje całkowicie oddam i spoję z nim najściślej. Wtedy rozradują się wnętrzności moje, gdy dusza moja doskonale z Bogiem będzie pojednoczona. Wtedy On rzecze do mnie: jeśli chcesz być ze mną, ja chcę także być z tobą. A ja odpowiem: racz Panie ze mną pozostać, ja chętnie pragnę być z Tobą. Całem to jest i jedynem pragnieniem mojem, aby serce moje z Tobą było spojonem.