Księga 3, rozdział 18. Że nędze doczesne na wzór Chrystusa równym umysłem znosić należy.
ROZDZIAŁ XVIII.
Że nędze doczesne na wzór Chrystusa równym umysłem znosić należy.
1. P.: Synu! jam zstąpił z nieba dla zbawienia twojego, przyjąłem nędze twoje nie z przymusu, lecz z miłości ku tobie, abyś się nauczył cierpliwości i nędze doczesne znosił bez wstrętu. Od chwili przyjścia mojego aź do zgonu na krzyżu nie zabrakło mi cierpliwości na wytrzymaniu boleści. Wielki miałem niedostatek rzeczy doczesnych, często na siebie słyszałem narzekania, zawstydzenia i tudzież obelgi zniosłem łagodnie, odbierałem za dobrodziejstwa niewdzięczność, bluźnierstwa za cuda, nagany za naukę. Modlitwa poświęcającego się na cierpienie za przykładem Chrystusa.
2. S.: ,,Panie! gdy Ty cierpliwym byłeś w życiu doczesnem, dopełniając w tem najściślej przepisu Ojca Twojego-, słuszna jest, abym ja grzesznik najnędzniejszy zachował się cierpliwie podług woli Twojej, i dopóki sam zechcesz, ciężar znikomego życia dźwigał dla zbawienia mojego." ,,Chociaż zaś jarzmo jego czuć się daje, stało się ono jednak, przez skutek łaski Twojej wielkiem polem do zasługi, a za przykładem Twoim i śladami Świętych Twoich jest już dla słabych nawet znośniejszem i lżejszem." ,,Czyliź się nam więcej nie wystawia pociechy, jak dawnej za czasów starego zakonu, kiedy wrota niebieskie były zamknięte i droga do nieba zdawała się ciemni ej sza, kiedy tak mało było tych, co się starali szukać Królestwa Niebieskiego." ,,A i sami nawet sprawiedliwi i zbawionymi być mający przed męką Twoją i świętej śmierci wypłatą do Królestwa Niebieskiego wejść nie mogli."
3. ,,O! ileż Tobie dzięk winienem, żeś mię i wszystkim wiernym dobrą i prostą drogę do wiekuistego Królestwa okazać raczył!" ,,Bo życie Twoje naszą jest drogą, i przez świętą cierpliwość dążymy ku Tobie, który jesteś koroną naszą." ,,Gdybyś nie szedł przed nami i nie uczył nas, któżby starał się iść za Tobą." ,,Niestety! wielużby to z daleka w tyle pozostało, gdyby się na Twoje świetne nie zapatrywało przykłady!" ,,Oto i teraz jeszcze stygniemy, pomimo tylu wskazanych znaków i przepisów, cóżbyłoby, gdyby nam tak wielkie światło nie przewodniczyło."