Księga 3, rozdział 5. O dziwnych skutkach Boskiej miłości. Modlitwa na podziękowanie za pociechę Boską.
ROZDZIAŁ V.
O dziwnych skutkach Boskiej miłości. Modlitwa na podziękowanie za pociechę Boską.
1. S.: nBłogosławię Ciebie, Ojcze Niebieski, Ojcze Pana mojego, Jezusa Chrystusa, że raczyłeś wspomnieć ,,O! Ojcze miłosierdzia, Boże wszelkiej pociechy, dzięki Tobie, źe mię niegodnego niekiedy nia wspierasz.° ,,Błogosławię Ciebie zawsze i uwielbiam z Synem Twoim jednorodzonym i Duchem świętym po wszystkie wieki wieków.° ,,O! Panie Boźe, święty miłośniku mój, kiedy Ty zstąpisz do serca mojego, wszystko się wewnątrz mnie rozweseli.° ,,Tyś chwała moja i radościa serca mojego. Ty nadzieja i ucieczka moja w dniach utr a pieni a° ).
2. ,,Lecz ponieważ słabym jeszcze jestem w miłości i niedoskonałym w cnocie, potrzebuję przeto, abyś mnie wspierał i cieszył; raczźe mię częściej nawiedzać i wprawiać świętemi ćwiczeniami.° ,,Uwolń mię od złych namiętności i uzdrów serce moje od wszelkich nieporzadnyeh chuci, abym wewnątrz dobrze oczyszczony stał się zdolnym do kochania, mężnym do cierpienia, stałym do wytrwania.°
3. P.: Wielka rzeczą jest miłość, i wielkiem ze wszech miar dobrem, która jedynie lekkiem czyni wszystko, co jest trudne. Bo dźwiga wszelki ciężar bez utrudzenia i wszelkiej goryczy słodycz i smakowitość nadaje. Szlachetna miłość Jezusa do wielkich wiedzie przedsięwzięć i wzbudza do poźadania większej coraz doskonałości. Miłość w górę się wznosi i poziomemi rzeczami nie daje się więzić. Miłość chce być swobodna i obca wszelkiej żądzy światowej, aby jej wewnętrzne pragnienia nie doznały przeszkody, aby się wśród doczesnych pomyślności nie uwikłała lub wśród niepomyślności nie upadła. Nic nie jest nad miłość słodszem, nic silniejszem, nic górniejszem, nic rozleglej szem, nic przyjemniejszem, nic zupełniej szem, ani lepszem w niebić i na ziemi, bo miłość z Boga się rodzi i w jednym tylko Bogu nad wszystkie rzeczy stworzone spocząć może.
4. Kochający leci, bieży i raduje się, wolnym jest i nic go nie tamuje. Daje wszystko dla wszystkich i we wszystkich ma wszystko, bo spoczywa jedynie w Najwyższym, z którego wszelkie dobro płynie i pochodzi. Nie patrzy na dary, lecz nad wszelkie dary ku darzącemu się zwraca. Miłość ciężaru nie czuje, o trudy nie dba; porywa się nad siły, o niepodobieństwo nie pyta, bo wszystko mniema dla siebie podobnem i dozwolonem. Zda się więc do wszystkiego i wiele dokaże i uskuteczni tam, gdzie niekochajaey ustaje i upada.
5. Miłość czuwa i wśród snu nie zasypia. Wśród pracy nie utrudza się, wśród petów nie jest spętana, wśród trwogi nie miesza się, lecz jak żywy płomień i gorejąca pochodnia w górę wybucha i bezpiecznie przechodzi. Kto kocha, ten rozumie, co ów głos znaczy. Brzmi głośno w ciszach Pańskich sama gorąca żądza duszy wołającej: Boże mój, miłości moja, Ty bądź całym dla mnie, ja cały twój jestem! Modlitwa ku uproszeniu daru miłości Boga.
6. S.: ,,Rozszerz we mnie miłość, ,,abym smakujac w natchnieniach serca, poznał, jak słodko jest kochać, roztapiać się i nurzać w miłości.w ,,Niech porwany miłością, depcę sam siebie w zbytku gorliwości i zadumienia.w ,,Niech śpiewam pieśń miłości, niech dusza moja wznosi się w górę za ulubionym swoim, niech tonie w chwale Twojej uradowana w miłości.u ,,Niech Ciebie kocham, więcej niż siebie, siebie zaś jedynie dla Ciebie i w Tobie wszystkich, którzy Cię prawdziwie kochaja, jak to nakazuje prawo miłości Twem światłem jaśniejące.u
7. P.: Miłość jest racza, szczera, pobożna, przyjemna i wesoła; jest silna, cierpliwa, wierna, wielkomyślna, a nigdy siebie samej nie szuka. Bo gdzie kto zaczyna szukać siebie samego, tam już ustaje w miłości. Miłość jest przezorna, pokorna i prawa; nie miękka, nie płocha, nie ubiegajaca się za próżnościami; wstrzemięźliwa, czysta, stała, spokojna i na każdy zmysł swój baczna. Miłość jest podległa i posłuszna przełożonym, zaś w oczach własnych licha i marna, względem Boga tkliwa i wdzięczna, w Nim pokładajaca nadzieję i ufność, wtedy nawet, kiedy Bóg ja zaniedbywać zdaje się, bo bez boleści żyć w miłości nie można.
8. Kto nie jest zdolny wszystko cierpieć i stać zawsze w pogotowiu do woli ukochanego, ten nie jest godzien zwać się miłośnikiem. Kochającemu należy znieść chętnie dla ukochanego wszelka gorycz i przykrość; ani się dać odwodzić dla zdarzających się przeciwności.