Księga 4, rozdział 12. Że mający komunikować z wielką pilnością gotować się powinien.
ROZDZIAŁ XII.
Że mający komunikować z wielką pilnością gotować się powinien.
GŁOS MISTRZA.
1. Ja jestem miłośnikiem czystości i wszelkiej świątobliwości dawca. Ja szukam serca czystego i w niem jest miejsce mojego spoczynku. Przygotuj mi ozdobną izbę jadalną, a przyjdę do ciebie jeść baranka wielkanocnego z uczniami moimi ). Jeśli chcesz, abym do ciebie przyszedł i u ciebie pozostał, pozbądź się dawnej zgnilizny i oczyść mieszkanie serca twojego. Wyruguj świat cały i całą wad zgraję, siedź jak wróbel samotny na duchu i w goryczy duszy rozpamiętywaj przestępstwa twoje. Każdy kochający, najlepsze i najpiękniejsze miejsce dla ukochanego przeznacza, bo w tem się okazuje miłość przyjmującego.
2. Wiedz wszelako, źe siłą i zasługą własną nie wydołasz dostatecznemu przygotowaniu, choćbyś na to rok cały poświęcił i nic innego w myśli nie miał. Z mojej to jedynie dobroci i łaski wolno ci przystąpić do stołu mojego, jak gdyby do stołu bogacza zawołanym był żebrak, który nie ma innego sposobu okazania wdzięczności nad pokorę i dzięki. Czyń, co tylko jest w twojej mocy i czyń pilnie, nie ze zwyczaju, nie z konieczności, ale z bojaźnią, uszanowaniem i czułością przyjmij Ciało ulubionego Pana Boga twojego, który raczy zstępować do ciebie. Ja jestem, który wezwałem, za moim to dzieje się rozkazem; ja zastąpię, na czem tobie zbywa, przyjdź i przyjmij mnie.
3. Kiedy udzielam łaski nabożeństwa, nieś dzięki Bogu twojemu; nie ty na ten dar zasłużyłeś, lecz ja zmiłowałem się nad tobą. Jeśli zaś go nie masz, lecz się oschłym czujesz, módl się tem usilniej, jęcz, kołataj i nie ustawaj, aż otrzymasz odrobinę lub kropelkę zbawiennej łaski. Ty mnie potrzebujesz, nie ja ciebie. Nie ty mnie, lecz ja ciebie poświęcić i poprawić przychodzę. Ty przychodzisz, abyś się ze mnie poświęcił i ze mną połączył, abyś dostąpił nowej łaski i nowego do poprawy zapału. Nie zaniedbuj tej łaski, lecz gotuj serce twoje ze wszelką pilnością i wprowadź do siebie ulubionego twojego.
4. Trzeba zaś nie tylko nabożnego przygotowania przed komunią, lecz troskliwego w tymże stanie zachowania się po przyjęciu Sakramentu. I nie mniej wymaganą jest pilna baczność po komunii, jak nabożne sposobienie się do niej. Bo ta baczność późniejsza jest najlepszem znowu przygotowaniem do uzyskania większej łaski. Staje się przeto bardzo źle usposobionym, kto natychmiast do pociech zewnętrznych skwapliwie śpieszy. Strzeż się wielomówstwa, pozostań w milczeniu i ciesz się Bogiem twoim; masz bowiem Tego, którego cały świat odjąć tobie nie potrafi. Ja jestem ten, któremu całego siebie oddać powinieneś, abyś już nie w sobie, ale we mnie żył bez żadnej troski.