Księga 3, rozdział 1. O wewnętrznem przemawianiu Chrystusa do duszy wiernej.
ROZDZIAŁ I.
O wewnętrznem przemawianiu Chrystusa do duszy wiernej.
1. Posłucham, jak przemawia we mnie Bóg i Pan mój ). Błogosławiona dusza, która słyszy Pana do niej przemawiającego i z ust Jego odbiera słowo pociechy. Błogosławione uszy, które poszept Boskich natchnień przyjmują, a na poszepty świata tego nic nie zważaj a. Błogosławione, mówię, uszy, które słuchaja nie głosu Wewną,trz brzmiącego, ale prawdy wewnątrz uczącej. Błogosławione oczy, które się od rzeczy zewnętrznych odwracaj ,, a wewnątrz s , otwarte. Błogosławieni, którzy się wewn ,trz zagłębiaj ,, a do pojmowania tajemnic niebieskich coraz bardziej staraj się sposobić. Błogosławieni, którzy staraj się Bogu służyć, a otrząsaj się ze wszelkiej światowej przeszkody. Zważ to duszo moja i zamknij wrota zmysłowości twojej, abyś mogła słyszeć, co w tobie Pan i Bóg twój przemawia. Oto mówi twój ulubiony
2. Pan ): Ja jestem zbawieniem twoim, pokojem i życiem. Służ mnie, a znajdziesz pokój. Opuść to, co przemija, a szukaj tego, co jest wiekuiste. Czemźe są wszystkie rzeczy doczesne, jeśli nie istnem zmamieniem ? I na cóźby się przydały tobie wszystkie stworzenia, gdybyś od Stworzyciela porzucona była? Minąwszy więc wszystko, oddaj się chętnie i wiernie Stworzycielowi twojemu, abyś potrafiła prawdziwe osiągnąć błogosławieństwo.