Księga 3, rozdział 14. O rozważaniu skrytych sądów Boga, abyśmy się w dobrem nie pysznili. Modlitwa korzącego się przed Bogiem.
ROZDZIAŁ XIV.
O rozważaniu skrytych sądów Boga, abyśmy się w dobrem nie pysznili. Modlitwa korzącego się przed Bogiem.
1. S.: ,,Zagrzmiały Panie! sądy Twoje nademną, od bojaźni i przestrachu wstrząsły się wszystkie kości moje i dusza moja truchleje.u wStoję zadumiały i uważam, bo niebiosa nawet nie są czyste w obliczu Twojemu). ,,Jeśli w Aniołach dostrzegłeś nieprawością) i nie przepuściłeś im, cóż stanie się ze mną?w ,,Pospadały gwiazdy z nieba a ja proch, na czemźebym się miał zasadzać ?u ,,Ci, których czyny zdawały się chwalebnemi, w przepaść wtrąceni zostali; i widziałem, jak ci, co wprzód pożywali chleb Aniołów, później trzodnem paśli się śmieciem.u
2. ,,Nie ma więc świętości, skoro Ty Panie umkniesz prawicy Twojej.u ,,Nie przyda się żadna mądrość, gdy Ty rządzić przestajesz.u ł) Job 15-15. ,,Nie pomoże żadna siła, gdy Ty ratować nie raczysz." ,,Żadna czystość nie jest bezpieczna, gdy się nia nie opiekujesz." ,,Nie wystarczy własna baczność, jeśli Twoje święte nie przybędzie czuwanie." ,,Opuszczeni toniemy i giniemy, nawiedzeni zaś przez Ciebie żyjemy i wznosimy się." ,,Nie stałymi zaiste jesteśmy, lecz Ty nas utwierdzasz, stygniemy, lecz Ty nas zapalasz."
3. ,,O! z jaka pokora i wzgarda sadzić mi o sobie samym, jakże nic ważyć nie należy, jeśli zdaję się mieć w sobie co dobrego!" ,,O! jak. nisko schylać się powinienem przed niezgłębionemu sadami Twojemi, Panie, gdzie siebie niczem i niczem znajduję." ,,O ciężarze niezmierny! o nieprzebrnięty oceanie, gdzie, jeśli siebie szukam, znowu się widzę całkowicie niczem!" ,,G-dzież pozostaje tajnik, gdzieby się próżność ostać mogła? O co się oprze zuchwałe w cnocie własnej zaufanie?" nWszelako próżna chełpliwość tonie i przepada w głębokości sadów Twoich!" ,,Czemźe jest wszelkie ciało w obliczu Twojem?"
4. ,,Czyż glina pysznić się będzie przed Tym, co ja ulepia?"j) ,,Jak może wznosić się próżnochwalstwem ten, którego serce poddało się Bogu w całej prawdzie?" ł) Izai. 29-16. ,,Kogo prawda sobie podbiła, tego świat cały w dumę nie wpędzi, ani się wzruszy zewsząd brzmiącą pochwałą, kto całą ufność swoje w Bogu położył." ,,Bo oto i ci, co chwalą, znikną jak dźwięk ich głosu; prawda zaś Pańska trwać będzie na wieki" ”).