Wróć do Czytelni

O naśladowaniu Chrystusa

Tomasz à Kempis · Duchowość

To historyczny przekład z załączonego skanu, nie wcześniejszy przekład Anny Kamieńskiej ani tekst z Ultra montes.

Wykorzystano istniejącą warstwę OCR. Zachowano błędy rozpoznania liter i dawną pisownię. Nie wykonano pełnej korekty 254 stron dzieła.

Nagłówki mają stabilne numery nawigacyjne; surowe odczyty nagłówków zachowano obok.

Przypisy wydzielono stronicowo; błędne znaki odsyłaczy w OCR wymagają sprawdzenia ze skanem.

Warstwa normalizowana łączy łamane wiersze i podzielone wyrazy. Lista łączeń w blokach; oryginalne wiersze pozostają w archiwum kontrolnym.

Księga 3, rozdział 32. O zaniechaniu samego siebie i wyrzeczeniu się wszelakiej żądzy.

ROZDZIAŁ XXXII.

O zaniechaniu samego siebie i wyrzeczeniu się wszelakiej żądzy.

1. P.: Synu, nie możesz posiadać doskonałej wolności, jeśli się całkowicie siebie samego nie wyrzeczesz. Pęta noszą wszyscy przy wiązani do własności, miłośnicy samych siebie, chciwi, ciekawi, lekkomyślni, samych pieszczot szukający, wystawiający sobie i rojący najczęściej nie to co jest Chrystusowem, lecz to co się ostać nie potrafi. Zginie bowiem wszystko, co nie od Boga wzięło początek. Zatrzymaj te krótkie słowa: opuść wszystko, znajdziesz wszystko, porzuć żądze a znajdziesz spoczynek. To w myśli rozważaj: a kiedy je ziścisz, nauczysz się wszystkiego.

2. S.: Panie! nie jest to dziełem dnia jednego ani dziecinną igraszką, owszem w tych szczupłych słowach mieści się cała doskonałość zakonna. P.: Synu! Kiedy ci się droga doskonałych przedstawia, nie powinieneś się odwracać ani zaraz upadać na umyśle, lecz owszem bardziej się zagrzewać do tego górnego dobra, a przynajmniej z szczerem pragnieniem wzdychać ku niemu. O gdyby tak się z tobą działo, obyś mógł dojść do tego, abyś nie był miłośnikiem samego siebie, lecz stał w pogotowaniu na skinienie moje i tego, któregom ci ukazał ojca i zwierzchnika ; wtedy byś mnie się wielce podobał, a całe życie twoje w pokojuby i weselu przemijało. Wiele ci jeszcze opuścić zostaje, czego jeśli mi całkowicie nie poświęcisz, nie poźyszezesz czego żądasz. Radzęć, abyś sobie kupił u mnie złota w ogniu doświadczonego, żebyś się zbogacił ), to jest mądrość niebieską depcącą wszystko, co jest poziome. Wzgardź mądrością ziemską, wszelkiem ludzkiem i własnem twojem upodobaniem.

3. Rzekłem, jakobyś miał kupić co lichego za to, co w rzeczach ludzkich za najdroższe i najszacowniejsze uchodzi. Wydaje się bowiem nader małą i nikczemną i prawie w zapomnieniu porzuconą owa mądrość niebieska, która o sobie nie trzyma wysoko, ani szuka być wielbioną na ziemi, którą wielu wychwala usty, a w sprawach się różni od niej daleko; ona to jest przecież ową droga perłą ), przed oczami wielu zakrytą.