Księga 3, rozdział 27. Że szczególna i prywatna miłość mocno oddala od najwyższego dobra.
ROZDZIAŁ XXVII.
Że szczególna i prywatna miłość mocno oddala od najwyższego dobra.
1. P.: Synu! trzeba, żebyś oddał wszystko za Wszystko i z siebie samego nic nie zachował dla siebie. Wiedz, źe miłość samego siebie więciej tobie szkodzi jakabądź rzecz na świecie. Podług miłości i skłonności, które w sobie nosisz, rzecz każda przylgnie mniej lud więcej. Jeśli miłość twoja będzie czystą, prostą i porządną, nie staniesz się niewolnikiem rzeczy. Nie cbciej pożądać, czego mieć się nie godzi, nie chciej mieć, coby ci mogło zawadzać i pozbawiać wewnętrznej swobody. Dziwna rzecz, że się mnie nie poruczasz z gruntu serca Twojego ze wszystkiem co mieć lub czego pożądać możesz.
2. Po co się niszczysz próżną tęsknotą? Po co się zbytecznemi troskami mordujesz? Stój w pogotowiu na skinienie moje, a żadnego nie doznasz uszczerbku. Jeśli szukasz tego lub owego, jeśli chcesz być tam lub owdzie dla lepszego zadośćuczynienia wygodzie lub upodobaniu twojemu, nigdy nie będziesz spokojnym ani wolnym od troskliwości, bo w każdej rzeczy znajdzie się jakaś wada i w kaźdem miejscu jakiś przeciwnik.
3. Słuźy- więc i pomaga nie rzecz otrzymana lub rozmnożona zewnętrznie, lecz raczej wzgardzona i z korzeniem z serca wyrwana. Co się ściąga nie tylko do dochodów i bogactw, lecz i do ubiegania się za zaszczytami, do próżnej pochwał żądzy, co wszystko razem ze światem przemija. Źle ubezpiecza miejsce, jeśli zbywa na żarliwym duchu, ani długo potrwa ów pokój zewnątrz szukany, jeśli stan serca prawdziwej i gruntownej nie ma podstawy, to jest, skoro się nie na mnie opierasz, odmienić się możesz, lecz nie naprawić. Bo za zjawieniem się okazyi znajdziesz to, przed czem uciekałeś i więcej jeszcze. _ _ Modlitwa ku uproszeniu oczyszczenia serca, a nabycia niebieskiej mądrości.
4. ,,Utwierdź mię, Boźe, łaska Ducha świętego." ,,Daj cnocie wzmocnić się w wewnętrznym człowieku i spraw, aby serce moje, wyczyszczone od wszelkiej niepotrzebnej troski i tęsknoty, nie było miotane rozmaitemi żądzami bądź lichych, bądź drogich rzeczy; lecz aby patrzyło na wszystko jako przemijające i siebie razem przemijającem widziało." ,,Bo nic nie ma trwałego pod słońcem; wszędzie tam próżność i zasmucenie ducha. O! jak mądrze czyni, kto rzeczy tak uważa!"
5. ,,Udziel mi, Panie, mądrości niebieskiej, abym się nauczył Ciebie nadewszystko szukać i znajdować, Ciebie nadewszystko kochać i w Tobie smakować, zaś resztę brać za to, czem jest podług rozrządzeń mądrości Twojej". ,,Daj, abym pochlebcę odsuwał roztropnie, a przeciwnika znosił cierpliwie." ,,Wielką to bowiem jest mądrością, nie dać się wzruszać lada wiatru powiewem, ani podawać ucha zdradliwie śpiewającej syrenie; tak tylko można bezpiecznie przedsięwziętą postępować drogą."